+ Yorum Gönder
Edebi Türler ve Tiyatro Bölümünden Anneler Günü Oratoryosu Metin ile ilgili Kısaca Bilgi
  1. DOLUNAY
    Özel Üye


    Anneler Günü Oratoryosu Metin





    Anneler Günü Oratoryosu Metin Forum Alev
    Anneler Günü Oratoryosu Metin

    Anneler Günü Oratoryo

    Kişiler

    Ayhan - Ayhan'ın annesi - Erol
    Ayhan'ın sınıf arkadaşı: 1 Çocuk, 2 Çocuk,
    Ayhan'ın sınıf arkadaşı: 1 Arı çocuk
    2 Arı çocuk, 3 An çocuk
    1 Serçe çocuk, 2 Serçe çocuk,
    3 Serçe çocuk

    1 Perde

    1 Sahne

    (Sahne basit döşeli bir ev odasını göstermektedir Ortada, üstünde açık kitap ve defterler bulunan bir masa, sağda bir koltuk, solda bir sedir veya birkaç iskemle Anne elinde bir örgü örmektedir Ara sıra gözlüğünün altından karşıya bakar ve birini dinliyormuş gibi hareketler yapar)

    Anne- Hala gelmedi Nerede kaldı bu çocuk? (Kalkar, dışarıyı dinler) Şimdi sesleri geliyordu ama yine uzaklaştılar galiba Hem de o kadar kapının önünden ayrılmayın demiştim (Masadaki kitaplara bakar) Dersini de yapmadı Oyun deyince çocuğun aklı gidiyor Derse sıra mı gelir? (pencereye giderek) Üstelik çok merak ediyorum

    2 Sahne

    (Ayhan arkasında altı, yedi arkadaşıyla beraber büyük bir gürültüyle kapıdan girer)
    Ayhan (annesini görmeyerek)- Gelin, gelin çocuklar! Yürüsenize canım, ne korkuyorsunuz? Annem bir şey söylemez
    Erol- Hah, işte burada güzel saklambaç oynanır Kanepelerin arkasına saklanırız
    Ayhan-Aal Anne, sen burada mısın?
    Anne- Ya sen neredesin, benim haylaz çocuğum?
    Ayhan-Neredeysem neredeyim, canım aaa
    Anne- O nasıl lakırdı?
    Ayhan- Basbayağı lakırdı işte Bir de bilmiyormuş gibi soruyorsun Sokakta oynuyordum
    Anne- Şimdi de oyuna devam edeceksiniz galiba?
    Ayhan- Tabi ya
    Anne- Derslerin ne olacak?
    Ayhan (aldırmayarak)- Hadi çocuklar saklanın, ben ebeyim
    1 Çocuk (yavaş)- Annen kızıyor ama
    Ayhan- Aldırma O her zaman kızar
    2 Çocuk- öyleyse körebe oynayalım
    3 Çocuk- Evet evet, körebe
    4 Çocuk- Birdirbir varken körebe oynanır mı yahu?
    Anne (yavaşça)- Bak, arkadaşlarının yanında seni utandırmamak için ses çıkarmıyorum Sonra görüşürüz (Sahneden çıkar)
    Ayhan- Olur, olur Hele oyunumuz bitsin de o zaman görüşürüz

    3 Sahne

    Çocuklar - Ayhan

    Ayhan- Şu anneler de ne tuhaf yahu! Her şeye karışı yorlar
    1 Çocuk- Dersini mi yap, diyor?
    Ayhan-Tabi Başka ne diyecek Bütün anneler öğretmenlerle birlik olmuşlar, çocukların canını çıkarıyorlar Hadi saklanın
    4 Çocuk- Yook, olmaz Birdirbir bir oynayacağız
    3 Çocuk- Kim yatacak?
    Ayhan- Ben atlayacağım, kim yatarsa yatsın
    1 Çocuk- Oh! Ne âlâ ev sahipliği bu? önce sen yat
    2 Çocuk- öyleyse yat bakalım
    3 Çocuk (Ensesinden tutar)- Hadi başını eğ de atlayalım
    1 Çocuk- Hhhh, ha şöyle
    Ayhan- Hadi çabuk olun, yoksa kalkarım şimdi
    3; Çocuk-Varan birrr
    2- Çocuk-Varan ikiii
    4 Çocuk- Varan üüüç (Arka arkaya birkaç defa atlarlar Atlarken 3 çocuk yuvarlanır Burnu kanar)
    Ayhan- Kabahat senin ama Halûk Burnunu o kadar uzatacak ne vardı? Dur, dur, dur bakalım, mendilin var mı? "'
    3 Çocuk- Yok
    Ayhan (Masanın üzerinden tabak örtüsünü çeker)- Al şu tabak örtüsünü
    2 Çocuk- Galiba çok kanayacak Annene haber verelim
    Ayhan- Yok canım, istemez Şimdi geçer değil mi? Hadi aslanım! (Sırtına vurur) Koşun bakalım, koşun, ben ebeyim (Çocuklar, iskemlelerin arkasından koşmaca oynamaya başlarlar Bağrışarak koşuşurken, iskemleleri devirir, yerlerini değiştirir, ortalığı alt üst ederler Ayhan, masanın örtüsünü çekerek, hem etrafında döner, hem üstünde ne varsa yere düşürür Sonra bitkin bir hâlde yerde bağdaş kurarlar)
    Ayhan- Off, bittim Amma yoruldum be
    1 Çocuk-Şimdi ne oynayacağız?
    4 Çocuk- Hani körebe oynayacaktık?
    3 Çocuk- Biraz da ders çalışalım mı? (Hep birden kahkahalarla gülerler Ayhan kalkar, ellerini arkasına koyarak, öğretmenini taklidini yapar Uzun uzun arkadaşlarına bakar)
    Ayhan- Artık ben anlıyorum ki sizin uslanmanıza imkan yoktur Muhakkak bir ceza istiyorsunuz Bakın şu odanın hâline Hiç insan evini bu kadar kirletir mi? Derslerinize de çalışmadınız Gel bakalım Ayhan, sen de gel Erol, sen de sen de Sizinle özel görüşmem gerekiyor (Hepsi gülüşürler)
    1 Çocuk- Vi tıpkı bizim öğretmene benzedin
    3 Çocuk- İyi ama yarın öğretmen derse çalışıp çalışmadığımızı soracak, ne diyeceksiniz?
    2 Çocuk- Ne diyeceğiz; ben yaptım derslerimi
    Ayhan- Sen yaptın mı?
    2 Çocuk- Tabi
    1 Çocuk- Benimkiler de hazır
    4 Çocuk- Ben zaten derslerimi yapmadan oyuna başlamam Okuldan eve gelince bir saat dinlenme, sonra ders, sonra oyun Gece de rahat rahat uyurum
    Ayhan (canı sıkılmış)- Aptallar!
    1 Çocuk- O da ne demek?
    Ayhan- Benden niye sakladınız derse çalıştığınızı?
    1 Çocuk- Niye saklayalım, sen sormadın ki
    2 Çocuk- Sen dersini yapmadın mı Ayhan?
    Ayhan- Tabi yapmadım, hem ben sizin gibi aptal mıyım? Gece yaparım
    1 Çocuk-Aptal sensin
    Ayhan- Sensin
    2 Çocuk- Neden o oluyormuş?
    3 Çocuk- Demek insan oyundan önce derse hazırlanırsa aptal olur, sensin aptal
    Ayhan- Hiç de ben değilim, sizsiniz
    Üçü birden-Sensin, sensin
    1 Çocuk- Aptal olmasan öğretmenden her gün sıfır almazsın Demek aklın ermiyor ki bir şey öğrenemiyorsun
    Ayhan- Neden aklım ermeyecekmiş? Sizin gibi ben de çalışsam, elbette iyi not alırım
    4 Çocuk- Hah gördün mü, kendi ağzıyla tutuldu Çalışmıyor, bir de bizi kıskanıyor
    Ayhan- Kızdırma yersin tokadı
    3 Çocuk- Senin evine gelende kabahat zaten Ayhan- öyleyse ne duruyorsun, defolup gidin Üçü birden- Tabi gideriz
    1 Çocuk- Hadi çocuklar
    4 Çocuk- Aptal olmasan bu kötü huylarınla arkadaşlarını darıltmazsın
    Ayhan (Somurtarak oturur)- Darılırsan darıl Çok umurumda sanki Kendileri çalışmış gelmişler, bir de bana yarın öğretmenden azar işittirecekler

    4 Sahne

    Anne-- Bu odanın hâli ne Ayhan? Ne oldu buraya?
    Ayhan-
    Anne- Cevap versene?
    Ayhan- Ne cevap vereceğim canım? İşte oda, yine aynı oda Sanki eskiden daha mı düzgündü?
    Anne- Bugün beni çok üzdün Ayhan?
    Ayhan- İyi ettim
    Anne-İyi mi ettin?
    Ayhan-Tabi ya, iyi ettim '
    Anne- Galiba sen koskoca çocuk dayak yiyeceksin (Anne ortalığı düzeltmeye boşlar) Aaaa! Bu da ne! Tabak örtüsü kan içinde
    Ayhan- Eee, ne olmuş sanki? Adam öldürmedik ya Erol'un burnu kanadı
    Anne- Sonra da buna şildiniz öyle mi?
    Ayhan- Evet öyle, ona sildik, ne yapacaksın?
    Anne- Çok yazık! Senin gibi bir çocuk yetiştirdiğim için kendime acıyorum öğretmenin emekleri de boşa gitti, benimkiler de Yarın öğretmenine bir dilekçe yazacağım
    Ayhan- Zaten başka işiniz yok ki Hem yazarsan yaz, öğretmenden de korkacak değilim ya Ben kimseden korkmam (Bir süre susar, anne etrafı düzeltir)
    Ayhan (sert)- Bana para ver
    Anne-
    Ayhan- Bana para ver diyorum sana
    Anne- Ben kimseden bu şekilde para istendiğini duymadım
    Ayhan- Ben böyle isterim işte
    Anne (Gülerek Ayhan'a yaklaşır)- Ayhan çocuğum, böyle mahalle çocukları gibi huysuzluk etme Bak bu yüz sana hiç yakışmıyor Ne kadar çirkin oluyorsun, biliyor musun? Hem beni çok üzüyorsun Bir anne evladıyla övünebilmeli Bense oğlum, var, demeye bile utanıyorum (Saçlarını okşamak ister)
    Ayhan (silkinerek)- Bana para ver diyorum sana
    Anne (içini çekerek)- Parayı ne'yapacaksın oğlum?
    Ayhan- Defterim bitti, defter alacağım
    Anne- Çıldırdın mı oğlum? Defter almak için yarım saatlik yol gitmen lâzım Ben seni bu saatte nasıl yalnız bırakabilirim Yarın alırsın
    Ayhan- öğretmen dersi yarına istedi
    Anne- Madem öyleydi, neden vaktinde almadın?
    Ayhan- Oyun oynadık Bu kabahat mi? ,
    Anne- Bu şekilde olursa elbet kabahat sayılır Okuldan geliyorsun, iki lokma bir şey yemeden, biraz dinlenmeden sokağa koşuyorsun Akşam karanlılıklarına kadar sokakta oynuyorsun, eksiklerini almak aklına bile gelmiyor Tam dükkanların kapanacağı sırada aklına geliyor Sonra da geç vakit derse başlıyorsun, gece yarılarına kadar uykusuz kalıyorsun Bir de öğretmen fazla ders verdi diye oturup ağlıyor, beni de sinirlendiriyorsun öğretmenin sana, düzenli bir çocuk olman gerektiğini söylemiyor mu? Ayhan (Hırsla ayağa kalkıp kollarını iki yana açar)- Eeee, ne kadar çok akıl veren var yahu! Okula gidersin, öğretmen sabahtan akşama kadar nasihat eder, ders verir Tam eve gelirsin, bu sefer de anneler başlar, bıktım canım
    Anne- Senin iyiliğin için evladım
    Ayhan- Ben iyilik falan istemiyorum (Anne bir kanepeye somurtup oturur)
    Anne- Ben sana dargınım Benim senin gibi huysuz, arsız çocuğum yok, anlıyor musun?
    Ayhan- Canın isterse (Gider sedirin üstüne uzanıp yatar ve biraz sonra uyumaya başlar Anne yavaşça üstünü örter)
    Anne- Uyu benim huysuz çocuğum uyu Kendisinin iyiliği için uğraşan, gecesini, gündüzünü sana feda eden annesini, öğretmenini üzen haylaz oğlum uyu Ben de
    evlât yetiştiriyorum diye sevineyim Senin gibi kötü bir çocukla övüneyim Yazık, çok yazık!









  2. DOLUNAY
    Özel Üye





    2 Perde

    (Açıklık bir alan Yerde taze otlar Arkada birkaç kaya Ayhan, bu kayalardan birine oturmuş, elindeki çakıyla bir ağaç dalı yontmaktadır Suratı asıktır Biraz uzaktan altı, yedi çocuk an kıyafetine girmiş oldukları hâlde vızıldayarak Ayhan'ın yanından geçerler)
    1 Arı-Aaa Bir çocuk!
    2 Arı- Galiba yolunu şaşırmış
    3 Arı- Bu vakit kırlarda ne arıyor? Biz bile akşpmın yaklaştığını görerek evlerimize koşuyoruz
    1 Arı- Hadi bu çocuğa yardım edelim
    2 Arı- Evet, onu önümüze katarak yol göstersek mutlaka memnun olur (Vızıldayarak etrafında dönmeye başlarlar Ayhan, gözlen elindeki dalda, eliyle arıları kovalar)
    Ayhan-Ayyy Bunlar da nereden çıktı?
    1 Arı- Güzel çocuk
    Ayhan- Ben güzel falan değilim Hadi çekilin başımdan
    2 Arı- Güzel çocuk, biraz bizi dinler misin?
    Ayhan- Dinlemem, ben hiç kimseyi dinlemem Ben annemi, öğretmenimi bile dinlemedim de taa buralara kadar onlardan kaçtım, geldim
    Arılar--AaaaaaaL
    3 Arı- Annenden kaçtın ha? Aman ne fena şey! Gerçekten sen güzel çocuk değilmişsin Konuştuğun zaman ne kadar fena bir çocuk olduğun anlaşılıyor Ya şimdi zavallı annen üzülmeyecek mi?
    Ayhan-Üzülürse üzülsün Beni kızdırmasaydı
    I Arı- Ama bak, akşam oluyor Bu saatte kurtlar, kuşlar bile yuvalarına dönerler Sen yalnız başına buralarda korkmaz mısın?
    Ayhan- Ben insanım,, sizin gibi hayvan değilim ki korkayım
    Arılar-Aaaaaal
    1 Arı- Evet sen insansın ama faydasız, hatta zdrarlı bir insansın Oysaki biz hayvan olduğumuz hâlde herkese faydalıyız Sen bizim balımızdan hiç tatmadın mı?
    Ayhan- Çooook Annem bana her sabah yedirirdi
    2 An-r- öyleyse seni bu kadar düşünen bir anneye nasıl karşı geliyor, inatçılık ediyor ve yanından kaçabiliyorsun?
    Ayhan (ağacı yontarak)- Kaçarım işte, size ne?
    3 Arı- Bak küçük çocuk, ver elini bize, seni evinin yoluna kadar götürelim, insanlar arasına bırakalım Git annenden özür dile, bundan sonra bizim gibi tatlı sözler söyle, tatlı ballar yap
    Ayhan- Ben arı mıyım? Nasıl bal yaparım?
    1 Arı- Nasıl mı? O kadar kolay ki insanların balları tatlı sözleridir
    2 Arı- Sen terbiyeli çocukların bal gibi tatlı konuştuklarını bilmez misin?
    Ayhan- Ben hiçbir şey bilmem
    1 Arı- Hadi kalk, güzel çocuk Bırak elindeki o çakıyı Parmağını kesersin sonra
    Ayhan- Sana ne? Canı acıyacak olan ben değil miyim?
    Arılar-Akşam oluyor
    3 Arı- Gidelim mi?
    Arılar- Tabi, geç kalıyoruz
    1 Arı-- Evet gitmeliyiz, annelerimiz bizi bekler Onlar bize yemek hazırlamak için erkenden eve gitmişlerdir Hadi küçük, kalk inat etme de bizimle beraber gel
    Ayhan (Eliyle sürekli kovalama işareti yapar)- Gidin, ooof, enseme iğneler batacak
    1 Arı- Al öyleyse Güzel sözlerle yola gelmeyenlere iğne batırılır (Gitmeye hazırlanırlar)
    Ayhan- Off, ensem Vay hınzır arılar, vay! Canımı acıttınız Zehirli iğneleriniz kırılsın
    1 Arı (hepsi vızıldayarak giderken)- Merak etme, haylaz çocuk, bizim sana batırdığımız iğne senin annene söylediğin acı sözlerden daha az zehirlidir (Arılar sahneden çıkarlar)
    (Ayhan, başını ellerinin arasına koyarak düşünmeye başlar, biraz öteden üç serçe kollarını çırpa çırpa sahneye girerler)
    1 Serçe- Aman çocuklar, biraz daha çabuk zıplayın, evimize geç kaldık Annelerimiz bize darılacak
    2 Serçe- Durun, durun, gitmeyin Burada bir çocuk ağlıyor
    1 Serçe- Hişşşttt, çocuk!
    2 Serçe- Hişşt (Yerden bir taş alarak Ayhan'ın yanına atar)
    3 Serçe- Hişştt Çocuk, çocuk (Ayhan başını kaldırınca üçü de kollarını çırparak daha uzağa kaçışırlar)
    Ayhan- Bu kuşlara da ne oluyor?
    1 Serçe- Küçük arkadaş, niye ağlıyorsun?
    Ayhan- Ben sizin nereden arkadaşınız oluyormuşum? Ben serçe değilim ki
    2 Serçe- Burada, bu saatte ne işin var öyleyse? İnsanlar bu saatte şehirlere giderler, kırlarda yalnız kuşlar dolaşır
    Ayhan- Siz de annenizle mi kavga ettiniz?
    Serçeler- Aaa, o nasıl söz öyle?
    1 Serçe- Biz hiç kimseyle kavga etmeyiz Hele annemizle hiç etmeyiz Bunu ancak deliler yapar (Ayhan ayağa kalkar, serçeler biraz daha korkuyla gerilerler)
    Ayhan- Peki şimdi siz nereye gidiyorsunuz?
    Serçeler- Evlerimize
    Ayhan- Evlerinize mi, niçin?
    1 Serçe- Annelerimiz şimdi evde bizi bekler Geç kaldığımız için bizi merak etmiştir Belki de bu yüzden hepimizi azarlar
    Ayhan-Anneniz sizi azarlayınca ne yaparsınız?
    1 Serçe- Hiç Susarız Sesimizi çıkarmayız Sadece özür dileriz Çünkü anneler çocuklarını kusurları olduğu zaman azarlarlar
    2 Serçe- Sen ne yaparsın?
    Ayhan- Ben mi? Sorma, hiçç Çok şey
    1Serçe- Sen şimdi evine gitmeyecek misin?
    Ayhan- Siz ne karışıyorsunuz? (Yerden bir taş alarak serçelere doğru kaldırınca, hepsi birden kaçışırlar Cik cik cik diyerek dışarı çıkarlar Ayhan, tekrar taşın üzerine oturur)
    Ayhan- Sahi be Akşam oluyor Kuşlar bile annelerine gidiyorlar Keşke annemi darıltmasaydım Şimdi gitsem bile belki de beni istemez, kızar, darılır Gece nerede yatarım ben?
    (Uzaktan çıngırak sesleri duyulmaya başlar Sesler yavaş yavaş yakınlaşır)
    Ayhan- Kuzular dönüyor galiba Ben artık kurtların, kuzuların arkadaşı oldum (Ağlamaya başlar Kuzular beyazlar giyinmişlerdir Boyunlarında birer çıngırak vardır Ayak ve elleri üzerinde yürüyerek sahneye girerler)
    Kuzular- Me, me, me, me, me (Kuzunun en küçüğü gelir, iki elini Ayhan'ın dizleri üstüne koyarak, onunla konuşmaya başlar)
    Kuzu- Me, me, me
    Ayhan (Başını kaldırır)- Me, ya Ne istiyorsun?
    Kuzu-- Me, me niye ağlıyorsun? Küçük okullu? Bak biz karnımızı doyurduk, güle oynaya evlerimize gidiyoruz
    Ayhan- Akşam oluyor Buralarda korkmaya başladım Evime de dönemiyorum
    Kuzu- Niçin? (öteki kuzular da etrafına gelirler ve her cümle sonunda kuzular hep birden me, me, diye bağrışırlar)
    Ayhan-Annemi darılttım
    Kuzu- Anneni mi darılttın? Biz kuzular bile annelerimizi dinleriz Geçen gün bir tanemiz aksilik etti, annesini dinlemedi, sonra akşam bizimle beraber evine dönmedi
    Ayhan- Neden dönemedi?
    Kuzu- Neden olacak Bizden ayrılınca onu kurt kaptı
    Ayhan- Gece burada kalsam,, bana da bir şey olur
    Kuzu- Elbette olur Akşamla beraber buralara sürü sürü kurtlar iner Bak arkadaşlarım meliyor, bana çabuk ol, gideceğiz, geç kaldık, diyorlar
    Ayhan- Ah keşke annemi darıltmasaydım Yaptığım kötülüklere öyle pişman oluyorum ki Eğer annem beni yine eskisi gibi kucağına alsa, ben de küçük kuzular kadar uslu, terbiyeli olurum
    Kuzu- Korkma, evine git Annen mutlaka seni kabul eder Bir kere benim ablam öyle yapmıştı da kabahatini anlayıp yalvarınca annem hemen affetti Anneler küçük, asi evlâtlarına acımasını biliyorlar Onların kalpleri bizim kalplerimizden çok daha özel Hadi kalk, kalk ver elini Madem ki bir daha fenalık yapmayacaksın, o zaman annen seni affeder
    Ayhan (Ağlayarak ayağa kalkar)- Anneme gideceğim, sarılacağım, beni affetmesini söyleyeceğim Fakat yolu da bilmiyorum Ben gidinceye kadar ortalık kararacak
    Kuzu- Korkma, bizimle gel Şehrin kenarına kadar biz seni götürürüz
    Ayhan- Korkuyorum, çok korkuyorum! (Uzaktan ve derinden bir ses duyulur)
    Anne-Ayhan Ayhan!
    Ayhan (Dinler gibi yapar)- Hah, dur, sus, sus
    Anne (daha yakından)-Ayhan Ayhan!
    Ayhan- Annem Vi annem, benim annem, ah benim sevgili anneciğim! Beni aramaya gelmiş Tövbe, böyle iyi bir anneye bir daha karşı gelmeye tövbeler olsun (Ses yaklaşır Anne sahnenin bir ucundan görünür Ortada kuzular otlamaktadır Sahnenin önünde, sağ kenarda duran Ayhan, annesini görünce telâşla kuzuların arasından geçmeye çalışır)
    Anne- Ayhan
    Kuzular (başlarını kaldırarak)- Me, me
    Ayhan- Anne Kuzular- Me
    (Ayhan kuzuların arasından atlayarak geçer, annesinin boynuna sarılır)
    Anne- Benim yaramaz çocuğum
    Ayhan- Benim sevgili anneciğim, ben artık uslandım
    Kuzular-Me, me, me
    (Ayhan ile annesi önde, kuzular onların arkasında yürürler Çıngırak sesleri ve kuzu melemeleri duyulur) (Perde kapanır)









+ Yorum Gönder

Hızlı Cevap Hızlı Cevap


:
5 üzerinden | Toplam : 0 kişi